De werkelijkheid of mijn waarneming

Veel mensen hebben de neiging om hun waarneming van de wereld te benoemen als de werkelijkheid. Nu is die waarneming van de werkelijkheid niet DE werkelijkheid, maar eerder mijn of dijn werkelijkheid. Want waarnemen wordt beïnvloed door de manier waarop ons brein werkt, maar ook door wat ons is geleerd. Overigens is het simpelste voorbeeld van hoe ons brein onze werkelijkheid beïnvloedt het vreemde effect dat veel schrijvers over hun eigen taalfouten heen lezen. Alsof hun tekst al perfect is, met alle fouten er in. Vandaar dat we spellingscheckers, moderatoren en redacteuren kennen.

Verder lezen …

De waarnemer bepaalt

Wij willen graag geloven dat de wereld buiten ons los van ons staat. Wij hebben geen invloed op wat die wereld ons laat zien, is wat we graag geloven. Maar in essentie is er buiten ons geen wereld zoals wij denken dat hij bestaat. Wij zien namelijk maar een klein deel van die wereld en wat we zien is dan ook nog eens een interpretatie die ons brein ons geeft. Want we zien de infrarode elektromagnetische straling niet. We nemen de Ultraviolette elektromagnetische straling die er is niet waar. Heel veel informatie die er wel is, zien of horen wij niet omdat onze waarnemingsmiddelen dat niet kunnen. Het is dus de waarnemer die bepaalt wat hij ziet en hoort, niet de zender. Zelfs niet als die zender een hele planeet is.

Verder lezen …

Objectief beoordelen

De meeste mensen vinden dat ze hun omgeving objectief waarnemen en beoordelen. Wetenschappelijk onderzoek heeft ondertussen allang aangetoond dat onze waarneming beïnvloed wordt door de houding die wij aannemen tegenover een situatie. Zo beoordelen wij het gedrag van mensen die we leuk vinden, positiever dan wanneer we iemand onaardig vinden. Zelfs als ze hetzelfde gedrag vertonen.

Verder lezen …